• Eerste competitie wedstrijd blauw witte brigade

    Na een lastige tijd, waarbij corona niet alleen het land plat legde, maar ook terecht het voetbal mochten de mannen van Olympia'18 4 weer de wei in voor het echie. Bekerwedstrijden ten spijt, das ist nur spielerei.

    Met een meer dan voltallige selectie, 2 spelers doorgeschoven naar het 5de eindelijk weer een duel om de punten.
    Qua training intensiteit leek het net niet of we er zin in hadden, maar eenmaal in het rood getooid, want tegenstander ook in het mooie blauwwit stond er een team dat ervoor wilde gaan.
    Nadat de eerste spreekwoordelijke schermutselingen onder de immer bezielende leiding van scheidsrechter Chris P. zich etaleerde op het veld, pakte de mannen uit Boxmeer het goed op. Debutant Jeroen op een voor hem ongewone plek slingerde de bal voor, waarna Kevin M (overigens pas na afloop en menig goudgele pretcilinder toegaf dat het via de schouder ging) fantastisch raak kopte. 1-0 en daar was op dat moment niets op aan te merken. Echter edoch, na enkele aanzienlijke kansen aan Boxmeerse kansen nam de tegenstander het heft in handen. Onder aanvoering van een uitmuntende nummer 14 bij de tegenstander werden de heren van het vierde terug gedrukt als ware het een bokser die enige seconde de tijd nodig heeft om te herstellen van een succerpunch. De 1-1 viel als snel, ondanks een vleugje van buitenspel, maar daarna leek het één grote ramp te worden. Nog voor rust werden de 1-2 en 1-3 in het netje gelegd, waarbij het team uit Boxmeer teveel naar de bal keek en de man liet lopen. Dat is nooit een wijs besluit en dat werd hier helaas niet gelochenstraft. Of dit taalkundig volledig correct is, mwaoh, maar geeft in elk geval het gevoel van machteloosheid aan de kant weer.
    Maar daar is dan toch opeens dat moment van bezinning, de rust. Een kopje thee, een moment van herstructurering en een tactische wondervondst vanuit de leiding van het vierde maakte het tot een waar spektakel. Nicky(g)Reijs) met nog geen training in de benen toch maar ingebracht vanwege zijn neusje voor de goal.
    Je kan slechtere keuzes maken, na ampel 3 minuten spelen een diepe bal die door Kevin breed gelegd wordt, een goed inglijdende Nicky maakt de 2-3. De tegenstander enigszins onder de indruk van dit geweld, maar nog immer vanuit achter proberen te voetballen kreeg daarna de deksel op de neus. Na een afgeslagen hoekschop wederom stond Nicky wederom op de juiste plaats, beheerst de 3-3 binnentikkend.
    Erop en erover is dan het motto en ook daarvoor kwam de kans op het spreekwoordelijke presenteerblaadje aangereikt. Kluts en de keeper van de tegenstander neemt Kevin bij het opstaan in de armgreep. Penalty, niets op af te dingen. Als je ooit een schoolvoorbeeld nodig hebt, dan kan je deze uit de boeken halen.
    Roell, net een dagje ouder dan de dag ervoor. Ik wil niet zeggen dat het slijtage is, maar kneiterhard toch op de vuisten van de keeper. Zonde. Een gelijkspel had voor beide teams acceptabel geweest.
    Echter, debutant van dienst, Jeroen O dacht daar anders over. Niet alleen een assist, pas als je scoort tel je mee. Na een fantastische aanname beheerst de 4-3 binnen tikken. Daarmee meteen in de armen gesloten bij het vierde en als dank de was mee naar huis mogen nemen. Daarna zelfs nog de 5-3 binnen koppen, maar een ietsepietse teveel lichaam gebruikt en daarmee geannuleerd.
    4-3 Winnen bij de opening van het seizoen is mooi, de potentie is er om een mooi seizoen van te maken.