Toespraak door Frans Fleuren ter nagedachtenis aan Gerrit Thielen d.d. zaterdag 10 januari 2026 (Olympus: kantine Olympia’18)
Een man is heengegaan. Een man met enorme verdiensten voor Olympia’18. Zijn naam is Gerrit Thielen.
Geboren 4 februari 1929. Gestorven op 4 januari 2026. Bijna 97 dus. Lid van Olympia’18 geworden in augustus 1940. Derhalve al meer dan 85 jaar Olympiaan in hart en nieren. De club was een van zijn grootste liefdes in zijn leven.
-Als speler, keeper vooral, actief bij Oympia 2, 3 en het Eerste Veteranenteam. Medeoprichter van dat Veteranenteam, dat een eigen bestuur kende, waarvan hij ook jarenlang voorzitter was. Met leden en contributie.
-Jeugdleider en suppoost bij thuiswedstrijden van Olympia 1 toen er regelmatig nog 1000 toeschouwers of meer kwamen kijken.
-In de jaren zestig is Gerrit ook bestuurslid geweest en zelfs in 1969 negen maanden waarnemend voorzitter.
-Manusje van alles, vanwege zijn grote handvaardigheid en vakmanschap: onder meer schilderen, schoonmaken, materiaalman en maker van diverse fraaie prijzenkasten. Zowel in de oude als in de nieuwe kantine. Gouden, rechtse handen!
-Scheidsrechter (anekdote Olympia 2), grensrechter en kassamedewerker.
-Medewerker bij veel evenementen van Olympia’18, zoals de Oliebollen Omloop en voetbaltoernooien.
-Lid van de redactie van clubblad De Olympiaan.
-Lid van de Harde kern, een groep fanatieke Olympianen, die elke thuis- en uitwedstijd Olympia 1 steunt. De laatste jaren kon hij helaas niet meer mee naar uitwedstijden, maar had een prominente zetel in kantine Olympus bij het raam en dronk dan zijn speciale cognacje. Bij uitwedstrijden zat hij gekluisterd aan de radio om liveverslagen ten aanhoren van Marius Verkuijlen.
- Altijd lid gebleven van de accommodatieploeg, die nu gehuisvest is in een eigen ruimte genaamd Chalet d’n Bult. Tot en met november vorig jaar kwam hij bijna nog twee keer per week met zijn scootmobiel naar deze ruimte toe om te kletsen en koffie te drinken. Met gevaar voor eigen leven vanwege slecht zien (anekdote) en aflatend gehoor.
Je kunt je trouwens beter afvragen, wat heeft Gerrit eigenlijk niet gedaan. En vergeef me Gerrit als ik nog wat vrijwilligerswerk van jou bij onze club vergeten ben.
Een man is heengegaan. Een man die veel hield van Olympia`18. Zijn naam is Gerrit Thielen.
Gerrit hield mateloos veel van zijn club. Wist goed hoeveel werk hij verrichtte als vrijwilliger van de club. Maar was ook heel kritisch op zijn cluppie. Hij kon mopperen als geen ander. Schuwde het uiten van kritiek zeker niet tot op de algemene ledenvergaderingen toe. Zijn formidabel geheugen tot bijna zijn laatste levensdag was legendarisch. Ook zijn twistgesprekken met in het bijzonder Nol Philips waren fameus. Dat soms eindeloos mopperen deed hij altijd om de zaken beter en soepeler te laten verlopen bij zijn Olympia’18. Niet iedereen begreep dat…….
Zelden iemand meegemaakt met zo’n groot hart voor zijn club.
Een man is heengegaan. Een man waaraan Olympia’18 veel dank verschuldigd is. Zijn naam is Gerrit Thielen.
+ Gerrit werd gehuldigd bij zijn 25, 40, 50, 60, 70, 80 en zelfs bij zijn 85 jarig lidmaatschap. Een unicum voor Olympia’18 wellicht zelfs voor de KNVB. In 2000 werd hij daarom heel terecht dan ook erelid van de Boxmeerse voetbalvereniging Olympia’18 vanwege zijn grote verdiensten. Hij werd heel graag gewaardeerd.
+ Vanwege zijn aanmerkelijke maatschappelijke verdiensten, niet alleen bij Olympia’18, maar ook bij bijvoorbeeld (samen met zijn broer Theo overigens) het vele jaren lang organiseren van de legendarische Zonenbloemtoernooien, werd hij volkomen terecht beloond met een Koninklijke Onderscheiding.
+ In Eindhoven werd hij door de KNVB in het stadion van PSV gehuldigd vanwege jarenlang zeer trouwe dienst als kassamedewerker bij Olympia’18.
+ Olympia’18 is Gerrit eindeloze dank verschuldigd. Vrijwilligers als hij zullen nog geboren moeten worden.
+ Onze dank is dan ook blijvend zeer groot. Zeker niet weer te geven in nog meer woorden…
Boxmeer, 10 januari 2026
Frans Fleuren, namens de accommodatieploeg van Olympia’18
