• Wedstrijdverslag Olympia'18 4 - BVV'27-1

    Zondag morgen, de corona maatregelen aangescherpt. Iedereen baalt en het merendeel begrijpt. Geen thee in de rust, geen toeschouwers. We moeten er met zijn allen het beste van maken. We mogen nog spelen. En dat doen we.
    Voor het eerst in de historie van het inmiddels toch wel legendarische vierde elftal tegen een team met nummertje 1 achter de naam. In dit geval de jonge(re) goden uit Blitterswijck, daar waar het eerste enkele jaren geleden nog tegen geacteerd heeft. Bij aankomst op sportpark Pelzer nog zelfverzekerd uit de ogen kijkend, maar niet wetend wat ze te wachten stond.
    Een leeg sportpark, geen bezoekers, enkel de meest noodzakelijke functionarissen aanwezig. Dit is niet wat de heren uit het dorp dat voornamelijk bekend staat om haar visvijver mee gewoon is. (Bedankt Dennis voor deze immer eminente triviant pursuit kennis).
    Onder leiding van de uitermate coulante R.W. van Bergen werd er afgetrapt. De heren uit Blitterswijck met de maximale punten uit twee wedstrijden, de mannen uit Boxmeer met 4 uit 2 zoals de Belgen zouden aankondigen.
    Vanaf de aftrap ontwikkelde zich een schaakspel waar Garry Kasparov zich bij had uit kunnen leven. Weinig verheffends, maar de kwaliteit zat hem in het tactisch vernuft van beide coaches. Kansen nagenoeg niet, veldspel dik op orde. Daar waar op veld drie volop gescoord werd bleef het op veld 2 akelig stil. Tot het moment dat de verdediging van onze Limburgse vrienden elkaar net niet wisten te vinden. De keeper kwam uit, liep als we dan toch eerlijk moeten zijn, alleen maar in de weg voor zijn eigen verdedigers en na een uitermate beheerste boogbal vanuit buiten de 16 maakt Roell de 1-0. Dat is dan ook wel een voordeel van het vierde. Steef komt enkel bij het wisselen van kant in de rust zover buiten zijn doelgebied.
    Daar waar voor de spreekwoordelijke thee een tactisch speeltuig leek te zijn ontbrande na de rust de wedstrijd. Binnen een mum van tijd was daar niet alleen de 2-0 maar ook de 3-0. Wie anders dan Kevin en Nicky stonden aan het eind van snelle counters en goede omschakelingen.
    Daar waar in elk eerder wedstrijd verslag de nummer 14 van de tegenstander tot op heden werden geroemd om hun magnifieke voetbalkwaliteiten mag ik dat vandaag achter wegen laten.
    Ronduit irritant niet zijn voetballende kwaliteiten etalerend, enkel zijn orale kwaliteiten en dat werd door nummer 10 nog beter gedaan.
    Net terug gekomen tot 3-1 waarbij de bal houdbaar leek dan toch vanwege commentaar een gele kaart krijgen. Op dit niveau een gotspe. Als je het zelf beter denkt te kunnen, doe dat dan vooral, maar niet op deze manier.
    Echter hij zal het vaker gedaan hebben want niet de mannen uit Boxmeer, maar de Blitterwijckse boys kregen het overtal. Net nadat de tijdstraf was uitgezeten uit een goede aanval 3-2. Lichtelijke paniek, maar immer vertrouwend op het scorende vermogen ontbrak zich een mooie strijd. Daar waar de nog zonder puntverlies en tegengoals zijnde heren zich vol op de aanval storten waren het wederom de mannen in het blauwwit die het net wisten te doen bollen. Na een vlijmscherpe aanval over minimaal 5 schijven, was Nicky op aangeven van Kevin het eindstation van een goede aanval. 4-2.
    Daarmee was de spreekwoordelijke koek nog niet op. Uit een vrijwel identieke aanval wederom goudlokje (alhoewel voor de teamfoto kortgeknipte grijslokje) Nicky met de 5-2. De tegenstander geïrriteerd, nu begrijp ik die visvijver, kunnen ze lekker ontspannen, maar nog eenmaal de rug gerecht en laten zien dat het urste wel degelijk kan voetballen. Een mooie aanval met dito afronding. 5-3. Daar waar het op veld 3 5-5 is geworden was dit de eindstand. Een mooi resultaat, echter edoch, voetballen zonder toeschouwers met zulk een uitslagen is toch jammer.
    Volgende week uit naar de koploper. Die zijn niet zo van de ochtend, dus pas tegen de middag zal daar het eerste fluitsignaal klinken. Ijs en weder dienende uiteraard