• Wedstrijdverslag SSS'18 4 - Olympia'18 4 11 oktober

    Verzamelen om kwart voor 12, dan weet je het al, ballen na de middag is meestentijds een opponent met jeugdigere leeftijd dan de heren van het vierde. De hele ochtend rond dralen, 3 keer gem... en op naar het vertrekpunt, de Baronie. Alwaar de koffie wederom klaar stond. Deze service wordt goed gewaardeerd, daar waar in het verleden sommige spelers pas net voor de vertrektijd aan kwamen rijden/sprinten nu ruim bijtijds 17 spelers aanwezig. 17. Ja 17, maar daarover later meer.
    Met zijn allen wetend dat dit mogelijk de laatste wedstrijd is met het oog op de oplopende besmettingen als gevolg van Covid-19, wat is er dan mooier om tegen de nummer 1 aan te treden.
    Op naar Overloon dus waar de plaatselijke SSS'18 (leeftijdsgenoot van Olympia'18) ons op het kunstgrasveld ingedeeld had. Niet onze favoriete ondergrond, maar gezien de hoeveelheid neerslag, moest dat komen. Een glad veld is daar waar wij op excelleren, lichtvoetig zoals wij zijn zou dat geen probleem op mogen leveren.
    Bij aankomst opgevangen met twee sleutels voor twee kleedlokalen en zowaar een afhaalpunt voor koffie. Niet alleen voor leiders, maar ook spelers. De lekkerste koffie is gratis koffie, dus complimenten.
    Op na de wedstrijd. Warming up op het veld leverde al meteen de eerste teleurstelling op. De drainage had zijn werk meer dan goed gedaan. Een droog stroef veld. Daar kan geen beetje spuug meer tegen op om het wat soepeler te krijgen.
    De gastheren deden een warming up zoals je zelden op ons niveau ziet, Heijen 2 daargelaten, en wij. Wij deden wat we altijd doen. Onverstoorbaar voorbereiden op hetgeen wat komen gaat.
    De 17de man. Ja die was nodig. Tijdens de warming up raakte Joost geblesseerd. Door goed anticiperen van de leiding kon daardoor Casper doorschuiven van reserve reserve naar gewoon reserve. Zonde maar c'est la vié.
    De scheidsrechter van dienst was wel in voor een dolletje dus op ons aangeven dat we geen kampioen wilde worden gaf hij aan dat dit geen probleem zou worden. Helaas was de beste man geen grappenmaker. Het ligt nooit aan de scheidsrechter, maar een fluitist die bij enkel bij een grotere voorsprong van de thuisploeg een penalty aan ons geeft terwijl een eerder moment veel evidenter was en bij een spannende tussenstand vrije trappen rond de 16 weggeeft is iets wat je liever niet tegen komt op de zondag voormiddag. Beslissend voor de uitslag zullen we nooit weten, maar fijn is het niet.
    Op na de wedstrijd, het is tenslotte een wedstrijd verslag en niet de algemene beschouwing van het kabinet.
    Jeugdigheid versus ervaring. Ongeremde energie versus tactisch bewegen. Daar waar in de eerste tien minuten het balbezit voornamelijk voor de gastheren was, kwam de eerste grote kans op naam van de blauwwitte mannen. Kas na een goede aanval vanuit een lastige hoek nog net door de keeper tot hoekschop verwerkt. Vervolgens nog een kansje tot dat de zwartgele bijen toestaken. Na een achterbal te snel het spel hervat waardoor de tegenstander de bal kon ontfutselen. Duel en het snerpende geluid van de fluit. Onverbiddelijk wees hij naar de stip. Dit was er zeker één in de categorie die je kan geven. Steef op de lijn, maar helaas kansloos. Goed ingeschoten. Jammer maar niets aan de hand, voetballend gelijkwaardig dus komt wel goed. Uit een wederom goed opgezette aanval dribbelt Mik de vijandelijke 16 in, wordt vol getorpedeerd, maar de scheidsrechter wuift het weg. Onbegrijpelijk, zelfs de aanvallers van SSS'18 die nog verder weg staan zien dat dit een 100% pingel moet zijn. Enigszins geïrriteerd, maar ja. Wat kan je er tegen doen. Niets dus verder maar.
    Uit een wederom zwakke spelhervatting komt de 2-0 vallen. Een weliswaar ziedend schot, maar leek houdbaar. Daar waar Niels een sprint inzette om het geknoei van zijn mede spelers proberen recht te zetten en het balletje breed eruit wilde halen, schoot de rechtsbuiten de bal binnen. Had niet gehoeven, twee keer gekloot in de opbouw, 2-0 achter. Dus zelf ook debet aan de tussenstand.
    Opgeven komt niet voor in ons woordenboek, driftig op zoek naar de aansluittreffer worden we op slag van rust beloond. Daar waar Sam fier juichend ophupt zoals doelpunten makers in vroegere tijden deden, komt na de wedstrijd alsnog het doelpunt op naam van Kas te staan. De bal was al over de lijn geweest. Aangezien ik net dezelfde ochtend te horen gekregen heb dat Sam mijn telefoonnummer aan zijn vrouw heeft gegeven, had ik hem wel iets gegund, maar topsport is onverbiddelijk.
    Thee in de rust, het moet niet gekker worden. Daar waar we bij Olympia'18 de kantine dicht hebben, hebben ze hier toch een oplossing gevonden. Na de rust zouden we het recht zetten, dat was de stellige overtuiging.
    Echter edoch, uit de eerste aanval na de rust via een meer dan bekeken bal via de binnenkant van de paal de 3-1. Niet goed uitstappen en fraai afgerond. Omdat we toch al in de knoei zaten, maakten we het onszelf nog maar wat moeilijker. 4-1. Ook hier hadden we meer tegen kunnen beginnen, maar ja achteraf is het mooi wonen.
    Nog een half uur te spelen en toch op basis van het spel nog steeds het idee dat er meer inzat. Met het inbrengen van Nicky op zoek naar doelpunten en toch wel uit het niets een penalty, ja Nicky werd geraakt, maar vooral veel misbaar van zijn kant. Daar waar in de eerste helft de penalty meer dan terecht geweest zou zijn, leek dit een compensatie cadeautje. En cadeautjes zijn er om uitgepakt te worden. Roell achter de ballen. De vorige nog gemist, de camera langs de kant aan, druk op de schouders, maar niets aan de hand. Quasi nonchalant door het midden, onder de keeper door. 4-2 en nog zeeën van tijd over om terug te komen.
    Over het laatste half uur kan ik kort zijn. Zelden heb ik ons team zo hun wil zien opleggen aan de tegenstander. Balbezit 20-80. Diepgang en combinaties en daarmee ook kansen. We hadden ze in de touwen hangen, maar de bal wilde er niet in. Alsof er een magnetisch veld voor de goal lag. Grote kansen, waarbij de grootste van Roell toch wel specifiek te vermelden is. Vanaf een meter of 8 vrije schotkans, bij rugby zou hij net tussen de palen verdwenen zijn. Hoog over. Dan weet je het wel.
    Resultaat teleurstellend, vooral makkelijk doelpunten weggegeven en de kansen niet afgemaakt. Toch als nummer twee de verplichte rustpauze in. Hoe verder niemand weet het. Hopelijk blijft iedereen gezond en ook je naasten. Zorg goed voor jezelf en voor elkaar.
    En Sam. Succes met de laatste loodjes. Ik heb er geen bezwaar op tegen als je je eerstgeborene de naam Wally meegeeft.
    Hopelijk over enkele weken weer een wedstrijdverslag.