• Wedstrijdverslag UDI`19/CSU 6 - Olympia'18 4 17 november

    Na een weekje vrij als gevolg van de afgelaste wedstrijd tegen Odiliapeel/Braks op naar Uden. Tegenstander van de dag is koploper UDI`19/CSU 6 met overwinningen met 10-2,13-1 en 17-2 op haar palmares. Van onderschatting aan onze kant dan ook zeker geen sprake, dit kon weleens een zware pot worden.
    Een door regen en wind geteisterde rit daargelaten, maar na een goed half uur op plaats van bestemming aangekomen. Na enige consternatie, er zou op kunstgras gespeeld worden, bleek dat we gewoon op gras en modder mochten aantreden. Met uitzondering van Nicky, die had de was, iedereen tevreden. Dat het plaatsen van dug-outs geen kattenpis is, werd ook hier weer duidelijk, de regen waaide er vol in, dus niet alleen de spelers, ook de leiding en reserve spelers werden gedurende 90 minuten aan de elementen onderworpen.
    Nu de wedstrijd; nadat de eerste 10 minuten zonder al te grote kansen van de tegenstander overleeft werd, kwam het tactisch strijdplan in combinatie met een stukje onverzettelijkheid bij de Boxmeerse mannen steeds verder tot wasdom. Na enkele speldenprikjes door de heren in het blauw wit, wist Nicky na een goede assist van Mik (eerlijkheidshalve een belabberde bal, maar ja dat is ook zoiets om te schrijven) de 0-1 op het fictieve scorebord te zetten. De tegenstander verrast door de weerstand en het voetballende vermogen wist het even niet meer. Nog voor rust zelfs een uitgelezen kans om op 0-2 te komen. Helaas wist B oog in oog met de keeper net niet zijn normaal zo koelbloedigheid te betrachten en kon de keeper redden. Echter edoch, met 0-1 de rust in, degene die daar geld op ingezet had, had een leuke bonus binnen kunnen harken.
    Het tactisch steekspel op het veld ging tot in de kleedkamer door, geen thee; half verkleumd, was dat toch wel welkom geweest. Net voor de start van de tweede alsnog een ouderwetse ketel met thee. Beter laat dan nooit zullen we maar denken.
    Vol goede moed, met de verwachting dat de tegenstander waarschijnlijk zou gaan stormen, de klokken weer gelijk gezet en de laatste instructies om nog wat slimmer met de ruimte om te gaan weer naar het veld. U moet weten dat veld 6 ongeveer net zover van het kleedlokaal ligt als de voetbalvelden van Sambeek vanaf onze eigen accommodatie dus geen sinecure.
    Daar waar de 10 minuten van de eerste helft geen doelpunt opleverde, ging het nu in de 54 minuut helaas mis. Ongelukkig balverlies op het middenveld en de restverdediging niet optimaal, Stefan kansloos. In de eerste helft was er weinig op de scheidsrechter aan te merken, ook hij tapte de tweede helft uit een ander vaatje. Minder consequent en dat zorgde bij beide teams voor enige frustratie. Veelvuldig appelleren bij de scheidsrechter door spelers van UDI leverde een aantal vrije trappen op die niet echt gevaarlijk werden, maar de druk stond er wel vol op. Sporadisch is het juiste woord om de aanvalsdrift van de blauwwitte brigade te duiden.
    Toch nog onverwacht de 2-1, een afstand schot dat door een mêlee aan benen te laat zichtbaar was en via de handen van Stefan er in schoot. Balen en tegen de verhouding in, want compact en geconcentreerd verdedigen is namelijk ook een kwaliteit en zeker als je dat als team doet. Nog één keer de rug rechten en in het kader van de dood of de gladiolen werd een slotoffensief ontketend. Meer druk naar voren en daardoor meer ruimte moest gecorrigeerd worden door Brammert, na een sprint waar Usain Bolt enkel van kan dromen wist hij voor de tegenstander te kruipen en ouderwets de kont ervoor te gooien. Een vrije trap uiteraard, maar dat de scheidsrechter hier de gele kaart voor toonde was op zijn zachtst gezegd merkwaardig. Vlak ervoor was hij uitermate coulant voor UDI door dezelfde sanctie niet aan hun uit te delen. Zonde, maar met een man meer een de voorsprong op zak leek de koploper vooral opgelucht en maakten ze vooral geen haast meer.
    De Boxmeerse mannen moe gestreden, maar niet van plan om de huid zomaar te verkopen togen nog éénmaal massaal naar voren bij een hoekschop. Goose, die overigens de eerste minuten van het seizoen maakte, met een strakke trap die door Jeroen verlengd werd tot bij Jimmy. Bam. Raak. Keeper geklopt en elke Sierdiaanse vreugde uiting kan nu genoteerd worden. 2-2. Loon naar werken. Nog 5 minuten met een man minder, 10 man die alles geven om deze uitslag over de streep te trekken en een scheidsrechter die het niet begrijpt. Een sliding van Kas op de bal wordt als overtreding aangemerkt door de leidsman en net buiten de 16 meter op een gevaarlijke plek een vrije trap tegen. Dat vervolgens in alle consternatie de muur niet goed wordt neergezet en Stefan de bal enkel nog op kan rapen uit het net is enkel nog meer zout op de wonden. Dan kan je als trainer boos worden, maar zoals een wijs man reeds zei: \"Wie een paard uit de wei wil halen, moet het beest niet eerst met het halster tegen de kop slaan\".
    Een werkelijk goed elftal aan het werk gezien waarbij ook de tegenstander na afloop vol lof over was. Maar ja, lovende woorden leven geen punten op. Wat rest is met een goed gevoel de winterstop in en na het reces weer vol vertrouwen er tegen aan.